Νήσοι Μάκαρες

Μάκαρες ΝήσοιΈνα σύμπλεγμα τριών ακατοίκητων νησιών στην άκρη των Κυκλάδων, το οποίο, λόγω της σχετικής απομόνωσης, φιλοξενεί πολλά σπάνια είδη της ορνιθοπανίδας. Οι νήσοι Μάκαρες αναφέρονται και ως Μακάρες νήσοι και Μακάριοι νήσοι. Η ετυμολογία τους είναι συναρπαστική, καθώς προέρχεται από τις Νήσους των Μακάρων της ελληνικής μυθολογίας, οι οποίοι, σύμφωνα με τον Ησίοδο, ήταν τόπος των «ολβίων» (ευτυχισμένων) ηρώων, οι οποίοι δεν πεθαίνουν ποτέ αλλά εξακολουθούν να ζουν στα νησιά αυτά σε κατάσταση «μακαριότητας». Ο μύθος αναφέρει ότι πρόκειται για νησιά στα πέρατα του Δυτικού Ωκεανού και ήδη από την αρχαιότητα κάποιοι τα ταυτοποιούσαν με τα Κανάρια Νησιά, ενώ ο Πλίνιος έγραψε ότι τα νησιά «βρίθουν καρπών και πτηνών κάθε είδους». Μάλιστα η σύγχρονη γεωγραφία χρησιμοποιεί το όνομά «Μακαρονησία», προκειμένου να χαρακτηρίσει όλες τις συστάδες νησιών του Ατλαντικού Ωκεανού που βρίσκονται κοντά στην Ευρώπη και τη βόρεια Αφρική. Η ντόπια παράδοση των Δονουσιωτών αναφέρει ότι πήραν το όνομα τους από τους ήχους των κυμάτων που όταν χτύπαγαν πάνω στα βράχια των νησιών μοιάζανε με φωνές και τραγούδια ανθρώπων.

Τα τρία νησιά βρίσκονται στο πέρασμα μεταξύ της Νάξου και της Δονούσας. Απέχουν 3,5 ναυτικά μίλια από το ακρωτήριο της Μουτσούνας της Νάξου στα δυτικά και 4,3 ναυτικά μίλια από το λιμάνι της Δονούσας στα ανατολικά. Η βορειότερη νησίδα που είναι και η μεγαλύτερη ονομάζεται Άγιος Νικόλαος (ή Άγιος Νικολός), και απέχει μόλις 80 μέτρα από τη νησίδα της Αγίας Παρασκευής (ή Πράσινη) στα ανατολικά. Το τρίτο νησάκι, η Στρογγύλη (ή Στρογγυλό), βρίσκετε 500 μέτρα νότια της Αγίας Παρασκευής. Ο Άγιος Νικόλαος διακρίνεται για την δαντελωτή του ακτογραμμή που φτάνει τα 7,5 χλμ. και για τις δύο πανέμορφες παραλίες του, ενώ τα άλλα δύο νησιά χαρακτηρίζονται από την απότομη και βραχώδη ακτογραμμή. Γύρω από τα νησιά υπάρχουν ξέρες και ύφαλοι που καθιστούν την προσέγγιση σχετικά επικίνδυνη. Παλιότερα στο νησί υπήρχαν λατομεία και ακόμα σώζονται λείψανα μικρών πλινθόκτιστων σπιτιών. Οι Μάκαρες είναι ένας υπέροχος τόπος, όπου πολλά είδη της ορνιθοπανίδας βρίσκουν ένα ήσυχο καταφύγιο μακρυά από τον άνθρωπο.

Η βλάστηση των νησιών είναι τυπικά μεσογειακή με λίγα φρύγανα (θρούμπια, θυμάρια, ρείκια, αστοιβίδες και ευφόρβιες), ενώ λίγα δέντρα (σκίνα, κέδρα, αγριελιές και αγριοσυκιές) βρίσκονται στον πιο πυκνόφυτο Άγιο Νικόλαο. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Στρογγύλη είναι σχεδόν γυμνή από θάμνους. Η χλωρίδα των νησιών προκαλεί έκπληξη καθώς περιλαμβάνει πολλά, σπάνια και ενδημικά είδη των Κυκλάδων, που έχουν μαζευτεί σε μια τόσο μικρή έκταση. Τα πιο σημαντικά είναι η Achillea aegyptiaca, το Allium luteolum, η Anthemis werneri insularis, η καμπανούλα Campanula reiseri, το αγριογαρύφαλλο Dianthus cinnamomeus, το Ornithogalum creticum, ο κρίνος Pancratium maritimum και η σιληνή Silene sedoides. Άλλα φυτά των Μάκαρων είναι το αμάραντο Limonium graecum, η Malcolmia flexuosa naxensis, ο Astragalus spruneri, η Carlina lanata, η Anthemis scopulorum, η Cymbalaria longipes, η Arenaria aegaea, η κενταύρια Centaurea raphanina, η Paronychia macrosepala, το Sedum litoreum, το Teucrium divaricatum, η Vallantia muralis, η Brassica cretica aegaea, κ.ά.

Τα νησιά είναι πολύ σημαντικά για την ορνιθοπανίδα. Εδώ βρίσκεται μια μεγάλη αποικία από δεκάδες μαυροπετρίτες. Αυτά τα σπάνια πουλιά κάνουν τις φωλιές τους στα κάθετα βράχια και στα κοιλώματα των νησιών. Εδώ φωλιάζουν και πολλοί ασημόγλαροι, ενώ γύρω από τα νησιά πετάνες θαλασσοκόρακες, αρτέμηδες και μύχοι. Εξακριβωμένη είναι και η παρουσία της αετογερακίνας στην περιοχή με συχνές παρατηρήσεις ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Σπιζαετοί και βραχοκιρκίνεζα επισκέπτονται το νησί, ενώ η παρουσία μεγάλων αριθμών από μαυροπετρίτες εξηγείται και από το γεγονός ότι τα νησιά είναι σημαντικοί σταθμοί για πολλά μικροπούλια, όπως μαυροτσιροβάκοι, φανέτα, τσιφτάδες, φυλλοσκόποι, ασπροκωλίνες, σταχτοπετρόκληδες και κορυδαλλοί.

Η ερπετοπανίδα των νησιών είναι φτωχή και περιλαμβάνει τρία μόνο είδη από τα οποία ξεχωρίζει το σιλιβούτι των Μακάρων (Podarcis erhardii makariaisi), ένα στενότοπο ενδημικό είδος σαύρας που απαντάται μόνο εδώ. Τα άλλα δύο ερπετά των νησιών είναι ο κυρτοδάκτυλος και ο έρυκας. Πολύ σημαντική είναι η παρουσία στα νησιά από μεγάλους αριθμούς αγριοκούνελων, τα οποία αποτελούν τροφή για πολλά αρπακτικά πουλιά. Τέλος στην περιοχή ζούνε μεσογειακές φώκιες, ενώ  η θαλάσσια περιοχή είναι σημαντικό πέρασμα για τα ρινοδέλφινα αλλά και τα σπάνια πλέον, κοινά δελφίνια.

Πηγή Natura Graeca

 

 

Απάντηση